Podole
Jest to kraina w środkowym dorzeczu rzek Dniestr i Bohu. Stanowi rozległą wyżynę, poprzecinaną głębokimi jarami o stromych zboczach wyżłobionymi przez rzeki. Historia zostawiła tu wiele śladów: od pełnego zabytków Lwowa, po warowne twierdze Kamieniec Podolski czy Chocim. Patrząc na bezkresne stepy Podola, łatwo wyobrazić można sobie to, co znamy z dawnych dziejów tych ziem..Główne miasta to: Kamieniec Podolski, Chmielnicki (do 1954 Płoskirów). Historycznym herbem Podola jest słońce w białym polu. Podole zamieszkane było już w czasach prehistorycznych.
Historia
1336 po śmierci Bolesława Trojdenowicza halickiego Kazimierz Wielki, pretendujący do spadku, zajął Podole wraz z innymi ziemiami ruskimi. Zachodnią część włączył do Polski jako województwo ruskie, wschodnią oddał w lenno sprzymierzonym Koriatowiczom, którzy panowali w tej części Podola do 1395.
W roku następnym doszło do podziału Podola Koriatowiczów: zachodnią część otrzymał jako lenno Spytek z Melsztyna, pozostałe tereny włączono do Litwy. Po śmierci Spytka w bitwie nad Worsklą (1399) jego lenno podolskie przypadło Litwie. 1340 po śmierci Witolda dawne ziemie lenne Spytka z Melsztyna włączono do Polski jako województwo podolskie.
1569 w wyniku unii lubelskiej reszta ziem Podola weszła w skład Korony jako województwo bracławskie. 1672 na mocy traktatu buczackiego województwo bracławskie i podolskie znalazły się w posiadaniu Turcji. 1699 powróciły do Polski po pokoju w Karłowicach. Rozbiory Polski przyniosły nowy podział regionu.
1772 zachodnia część po rzekę Zbrucz znalazła się w Austrii, reszta ziem podolskich w 1793 weszła w skład Rosji. 1809-1815 część Podola należącego do Austrii, tzw. obwód tarnopolski wchodziła w skład Rosji.
Po 1918 Podole zachodnie znalazło się w granicach Polski, pozostała część weszła w skład ZSRR. Od 1939 całe Podole należało do ZSRR, od 1991 w granicach Ukrainy.